تبليغاتX
!کلماتی به وسعت سکوت
ای که تقدیر تورا دور ز من ساخت: سلام!
نامه ای دارم از فاصله ها
چند شب بود که من خواب تو را می دیدم
خواب دیدم که فراری هستی
می گریزی از شهر
پاسبانان همه جا عکس تو را می کوبند!
جارچی ها همه جا نام تو را می خوانند!
در همه کوی و گذر قصه تبعید تو بود
مردم وتیر و تفنگ
اسبهایی چابک
متهم: قاتل گلهای سفید
جایزه: یک گل رز
                        و تو می دانی من عاشق گلهای رزم!!

دوست دارم بنویسی................. به کجا خواهی رفت؟
مردم شهر چرا در پی تو می گردند؟
نگرانت شده ام
بی جوابم مگذار!
پشت پاکت بنویس:

                متهم: قاتل گلهای سفید
تو که می دانی من عاشق گلهای رزم!!!

+ نوشته شده توسط روشنک در سه شنبه بیست و نهم آذر 1384 و ساعت 10:52 |

«ایخن آتون» تنها فرعونیه که تاریخ بعنوان یک موحد می شناسدش ٬ می گن تشعشعاتی از خداپرستی داشته و در طول حکومتش صلیب رو بعنوان علامت رسمی دربارش استفاده می کرد!
 به محض تاجگذاریش اولین کاری که کرد این بود که خدای «آمون» رو - که خدای اشراف بود و اون موقع در اوج قدرت خودش بود ـ از قدرت ساقط کرد و خدای «آتون» -که خدای فقرا و بدبختها بود- رو به قدرت رسوندو با اسم آتون عقاید یکتاپرستی خودشو به مردم القا می کرد از جمله اینکه سعی می کرد به همه بفهمونه که آتون رو نمی شه دید و شکل ومجسمه خورشید رو فقط بعنوان یک سمبل از خدا (نه شکل خود خدا) استفاده می کرد و از همه بدتر رسما اعلام کرد که یک انسان معمولیه و پسر خدا نیست!!!!!!!!!!!
وقتیکه مرد پیروانش روی یک سنگ حک کردن: «باشد که امر تو پیوسته جاری شود تا هنگامیکه قو سیاه شود و کلاغ سفید! تاآن هنگام که کوهها پیوسته استوار باشند وآب در رودها بر نگردد.»
ولی این اتفاق نیفتاد٬ اون هیچ فرزند پسری از خودش به جا نگذاشت و هیچکدام از آثارش باقی نموند٬ بعد از «ایخن آتون» دامادش به تخت نشست که تمام رشته هاش رو پنبه کرد:

                                        دوباره خدای آمون به قدرت رسید!

+ نوشته شده توسط روشنک در یکشنبه بیست و هفتم آذر 1384 و ساعت 10:2 |

دیروز از صبح تا شب تو خوابگاه بودم ٬یک مرخصی مفصل به خودم دادم (واقعا لازم بود!) ٬ خیلی فکر کردم و خیلی چیزا نوشتم ولی آخرش پشیمون شدم٬ چیزایی نبودن که بتونم باهاشون آپ کنم٬ الانم سعی می کنم چکیده همه اون حرفامو بنویسم حالا اگه یکخورده بی سروته از آب اومددیگه شرمنده!
مسعود تئوری قشنگ داره٬ می گه : «اگه از کسی ناراحت شدی صاف نگاه کن تو چشاش و حرفت رو بهش بگو» خوب راستشو بخواین من نمی تونم این کاررو بکنم٬ اهلش نیستم! حالا می خوام بدون اینکه مجبور باشم تو چشای کسی نگاه کنم حرفامو بزنم یا حد اقل یک قسمتش رو.
این دفعه من گله دارم ولی نه از یکی دو نفر٬از همه٬از همه مون!
المیرا٬ علی ٬ پیمان ................حتی خودم!
بسه دیگه! وقتش نشده جمع کنیم این بساط مسخره بازیها مونو؟ زمان فاکتور خوبیه برای حل کردن مسائل ولی اگه این زمان خیلی طولانی بشه به فساد می کشه! یک وقتهایی لازمه خودمون یک کارایی بکنیم٬ یکخورده به خودمون بجنبیم٬ ماها هیچ کدوممون محور جهان نیستیم که انتظار داشته باشیم همه دنیا بر وفق مراد ما بچرخه! یا هر کاری که خودمون می خوایم بکنیم٬ اطراف ما پر از آدمه٬ یک وقتایی لازمه واسه خاطر اونا نفس بکشیم...........حرف بزنیم................تصمیم بگیریم!
المیرا جان! بسه! یک نگاهی به دوروبرت بنداز٬ زندگی همش بازی نیست! (۲ساله که شب و روزمون با همه و الان نزدیک ۲ماهه که جز صبح بخیر و شب بخیر حرفی برای گفتن نداریم!!؟؟)
علی جان! زندگی همش شعر نیست٬ رؤیا نیست(smsهای بعد ساعت ۱۲ نیست!!!!!!)
پیمان عزیزم! این رسمش نیست...............................

فکر نکنین فقط همین ها بود٬ نه حرف که زیاده٬ولی................باشه واسه یک فرصت دیگه!فعلا اینا شدیدا فورس ماژور بودن
امیدوارم دوستان بابت اینکه اسم بردم دلخور نشن ولی کلی تر از این هم نمی تونستم حرف بزنم!


پی نوشت۱:

                       «برای زنجیر پیوستگی قانونه!»
کل حرفم همینه...........................
بشینیم کلاهمونو قاضی کنیم ببینیم هدفمون از باهم بودنمون چیه! اگه اینقدر نامحرمیم واینقدر غیرقابل اعتماد واسه همدیگه که خوب....................
شاید بقیه حس منو نداشته باشن ولی درهر حال من اون حلقه زنجیرم که کم کم داره باز می شه! یعنی دیگه آخرین قطرات ظرفیتم رو دارم استفاده می کنم و هر لحظه احتمال overflow دادنم هست٬ فقط خواستم قبلش یک آژیری کشیده باشم! 

پی نوشت۲:

امیر یک بار یک حرفی زد که خیلی بهم برخورد٬گفت: بچه ها وقتی میان دانشگاه٬سال اول باهم آشنا می شن٬سال دوم اکیپ می شن٬ وسال سوم اکیپشون از هم می پاشه!
لطفا سعی کنیم مصداق بارز این حرف امیر نباشیم٬
لطفا بهش ثابت کنیم که اشتباه کرده...................

+ نوشته شده توسط روشنک در چهارشنبه بیست و سوم آذر 1384 و ساعت 9:52 |
بارها و بارها خواسته بودم یک وبلاگ بزنم ولی همیشه تا وسط راه رفته بودم و بعد ولش کرده بودم٬ ولی این دفعه فربد نشست و این وبلاگ رو برام درست کرد و ما هم در مقابل عمل انجام شده قرار گرفتیم!

بعضی وقتا نوشتن  خیلی کار سختیه و گفتن سخت تر٬ و من این دفعه می خوام سخت ترین کار دنیارو بکنم! از چیزایی بنویسم که نمی تونم بگم............

اگه روزی چیزی ازین وبلاگ باعث ناراحتی کسی شد از حالا می گم : ببخشید!

خیلی وقته که دستی به قلم نبردم(البته به جز نوشته های آخر شبهام!) خوب این هم فرصت خوبیه واسه بیدار کردن حس خفته نوشتن!!!!!!!!!!

.....................................

و طلوع 

                و فروغ

                           و اثر

                                    و چراغ شب یلدای کسی باش گلم

وبهار

        ونسیم

                  ونگار

                         وندیم

                                 ودل آرام و تسلای کسی باش گلم

ابر شو

         باران باش

                   برف کوهستان باش 

                                        یاری پنهان باش 

                                                      چشمه جاری صحرای کسی باش گلم

زندگی دریاییست

                  پر تلاطم

                           پر موج

                                 گاه موجی آرام

                                              گاه موجی در اوج

                                                       با دلی دریایی زورق و ساحل دریای کسی باش گلم

اختری کن هر شب

                  خاوری کن هر صبح

                              روشنی کن هر روز

                                              یاوری کن هر دم

                                                      ماه و خورشید کسی

                                                                 قهرمان کم و غم های کسی باش گلم

جرسی

          نفسی

                 و مسیحای کسی باش گلم!

+ نوشته شده توسط روشنک در دوشنبه بیست و یکم آذر 1384 و ساعت 12:20 |
سلام

منم به جمع وبلاگ نویسان پیوستم ٬ البته این دفعه بااصرار!!! شدید دوستان٬

خوب این شروعش بود امیدوارم بتونم بقیه شو برسونم ٬

تا بعد!

+ نوشته شده توسط روشنک در شنبه نوزدهم آذر 1384 و ساعت 16:5 |