بهترین بهترین من!!!

خوب خوب نازنین من٬
                    نام تو مرا همیشه مست می‌کند
                                  بهتر از شراب٬
                                                بهتر از تمام شعرهای ناب.......................

نام تو اگرچه بهترین سرود زندگیست
                   من تو را به خلوت خدایی خیال خود
                                          «بهترین بهترین من» خطاب می‌کنم٬
                                                                                              بهترین بهترین من!

معنی مشروعیت؟؟؟؟؟

استاد محترم درس«ریشه های انقلاب اسلامی» ما معمولا هر جلسه چند تا سوال مطرح می‌کنن تا برای جلسه بعدش در مورد اون موضوع تحقیق و تفحص بکنیم و سر کلاس در مورد نتایج تحقیقاتمون! بحث کنیم.
بحث امروز کلاسمون در مورد«شرایط مشروعیت نظام سیاسی حاکم» بود٬ البته منظور ایشون کل نظام های حاکم بر جوامع بود ولی از اونجایی که دوستان عزیز همیشه فقط به قصد نمره گرفتن تو این بحثها شرکت می کنن بحث امروز هم به اینجا ختم شد که در هر حال نظام ما که مشروعیت داره چون خداییه و حاکممون فقیه واجد شرایط و عادلیه و حکومتمون هم اسلامیه٬ پس قضیه حله!
علیرغم تذکرات متعدد استاد محترم مبنی بر توضیح اینکه چرا دینی بودن و خدایی بودن نظام لازمه‌ی مشروعیته٬ کسی حرفی واسه گفتن نداشت! تا اینکه برای اولین بار دو کلمه حرف حساب سر این کلاس شنیدم٬ یکی از بچه‌ها تعبیر خیلی قشنگی بکار برد٬ گفت: «خدا انسان رو خلیفه خودش روی زمین قرار داد و این اختیار رو بهش داد که بتونه به خودش و همنوعانش حکومت کنه حالا اینکه ما بیایم دوباره این اختیار و قدرت رو به خودش برگردونیم ـ به بهونه اینکه «حکومت مطلق از آن خداست» ـ درواقع شونه خالی کردن و سلب اختیاره! و این یعنی همون چیزی که تو موارد دیگه بهش می‌گیم «کفر نعمت»! »
و نتیجه‌ای که آخر این بحث گرفت این بود که نباید همه کارهارو بندازیم گردن خدا بعبارت بهتر نباید برای توجیه خرابکاریها و کلاهبرداریهامون برای منافع خودمون اسم خدا رو روش بگذاریم.
اینقدر از اسم خدا سوء‌استفاده نکنیم٬ یادمون باشه که بالاخره یکروزی فریاد اعتراضش بلند می شه!!!

یادت باشد!!!

یادت باشد

 

سکوت دست‌هام
باشد
پاسخی به دل دل دست‌هات
در هوس لمس تنم.
می‌پذيری از من؟

                          باور نمی‌کردم که عشق
                          زبانی اديبانه دارد.
                          نمی‌دانستم ادب
                          عشق را اتو می‌کند
                          مثل پيرهنی که تو
                          تنم کردی
                          دگمه‌هام را بستی
                          تا به ديدار خودت بيايم.

نه چيزی از من مانده
نه سيبی
تا نذر چشم‌هات کنم
نذر دلتنگی‌هام.

                          باران
                          بوی تو را می‌بارد
                          و ياد لب‌هات
                          قطره قطره سر می‌خورد
                          بر صورتم
                          ترنم صدای تو
                          و نت‌های هوا
                          ...
                         در اين نم نم نيم‌شب
                         راه رفتنت را
                        از بر می‌کنم.

دست‌هات را
که باز کنی
به هيچ جا بند نيستم
سقوط می‌کنم
آقای من!

                        يادت باشد
                        يکپارچه آقا
                        بالاسرت می‌نشينم
                        و با موهات بازی می‌کنم
                        تا بدانی
                        من عشق توام
                        مردی که تو را می‌پرستد!*

                                                                                                  «عباس معروفی» بزرگ!

---

* وبلاگ شخصی عباس معروفی

زن!!!!!